Norske tekster: Arnwoldson
"Innkalla til domstolen for brotsverka sine, Gregor Clegane, Fjellet..."
"Han skal innfinne seg innan 14 dagar eller blir erklært som fiende av krona."
Stakkars Ned Stark. Modig, men fæl dømekraft.
Det var toskete å angripe han.
Lannisters ter seg ikkje som idiotar.
Skal du seie noko smart?
Kom igjen, sei noko smart.
Catelyn Stark tok bror min.
- Kvifor er han framleis i live? - Tyrion?
Ned Stark.
Ein av mennene våre sende spjutet i beinet hans før eg fekk drepe han.
Kvifor er han framleis i live?
- Det ville ikkje vore reieleg. - Reieleg.
Du tenkjer for mykje på kva andre meiner.
- Eg blæs i kva andre meiner om meg. - Det er det du vil folk skal tru om deg.
Det er sant.
Når du høyrer dei kviskre "kongemordar" bak ryggen din, plagar det deg ikkje?
Naturlegvis plagar det meg.
Ei løve bryr seg ikkje om meiningane til sauane.
Eg får vel vere takknemleg for at jåleriet ditt kom i vegen for tankeløysa di.
Eg gjev deg halve styrken - 30 000 mann.
Du tek dei med til Catelyn Stark sin barndomsheim og minner ho på at Lannisters betalar gjelda si.
Eg visste ikkje at du sette Tyrion sitt liv so høgt.
Han er ein Lannister. Den lågaste kanskje, men han er ein av oss.
Og for kvar dag han sit fanga, får namnet vårt mindre vyrdnad.
- Løva bryr seg faktisk om meiningane... - Det er ikkje meiningar, men fakta.
Dersom eit anna Hus kan ta tak i ein av våre og halde han fanga utan at dei blir straffa,-
er vi ikkje lenger eit Hus å frykte.
Mor di er daud, snart kjem eg til å vere daud.
Og du, og bror din og syster di og alle barna hennar... alle er vi daude...
... alle rotnar vi i jorda.
Det er familienamnet som lever vidare. Det er alt som lever vidare.
Ikkje eingong personleg heider og ære, men familien.
Skjønar du?
Du er velsigna med evnar som berre få menn har.
Du er velsigna med å høyre til ein av dei mektigaste familiane i kongerika.
Og du er framleis velsigna med ungdom. Og kva har du gjort med dei gudsgåvene?
Du har vore ein glorifisert livvakt for to kongar...
...den eine ein vettlausing, den annan ein fyllefant.
Vår familiens framtid kjem til å avgjerast i laupet av dei neste månadane.
Vi kan grunnleggje eit dynasti som varar i tusen år.
Eller vi kan falle saman til ingenting, som Hus Targaryen.
Du må bli den mannen du alltid var meint å vere.
Ikkje neste år Ikkje i morgon. No.
Du har vond.
- Eg har opplevd verre, mylady. - Kanskje det er på tida å dra heim.
- Du trivast visst ikkje i sør. - Eg veit kvifor John Arryn døydde.
Gjer du det, lord Stark?
Bad du meg kome hit for å løyse gåter?
- Har han gjort det før? - Jaime ville drepe han.
- Bror min er verd tusen av venen din. - Bror din... eller elskaren din?
Targaryanarane vigsla bror og syster i 300 år, for å halde ættelina rein.
Jaime og eg er meir enn bror og syster. Vi delte livmora.
Vi kom til verda saman. Vi høyrer i hop.
Min son såg deg med han.
- Elskar du barna dine? - Av heile mitt hjarte.
- Ikkje meir enn eg elskar mine. - Og alle er Jaime sine.
Takk og lov. Dei få gongane Robert forlèt horene lenge nok til å falle full ned i senga mi-
-brukar eg andre måtar. Om morgonen hugsar han ingenting.
- Du har alltid hata han. - Hata han? Eg forguda han.
Alle jenter i Dei sju kongerika drøymde om han, men han var min.
Og da eg fekk sjå han på bryllaupsdagen i Sept of Baelor...
... slank og barsk og svartskjegget, var det mitt livs lukkelegaste augneblink.
Den kvelden kraup han oppå meg, stinkande av vin, og gjorde det lite han kunne...
... og kviskra "Lyanna" i øyret mitt.
Systera di var eit lik og eg levde, likevel elska han ho høgare enn meg.
Når kongen kjem tilbake skal eg fortelje sanninga. Du må vere dradd før det - du og barna dine.
Eg vil ikkje ha blodet dykkar på hendene mine.
Dra so langt bort du kan, med so mange menn som du kan.
For same kvar du tar vegen, kjem Robert sin vreide til å følgje deg.
Og kva med min vreide, lord Stark? Du burde tatt riket sjølv.
Jaime har fortalt om dagen da King's Landing fall.
Du fekk han til å gje opp jarntrona. Du trengde berre å gå opp dit sjølv.
Ei beklageleg feiltaking.
Eg har gjort so mange feiltakingar, men det var ikkje ein av dei.
Å jo, det var det.
I spelet om tronene vinn man... eller døyr. Det finst ikkje nokon mellomting.
Kom hit!
Ja... !
Ja!
Nei, nei, nei, nei!
Er det slikt de lærer dykk i nord?
Og du... kvar du no er frå...
... aner du kor låtteleg du hørast ut?
- Skjøner du kva eg seier? - Ja, mylord.
Vi byrjar på nytt.
Du er mannen... og du er kvinna.
Kom igjen.
Langsamt.
Du ikkje lurer dei. Dei har akkurat betala. Dei veit kva du er.
Dei veit at du berre gjer deg til.
Du skal få dei til å gløyme det dei veit. Det tek tid.
Du må... gå roleg fram.
Hald fram...
Roleg...
Han blir meir og meir overtydd.
Du byrjar å like det. Han ønskjer å tru på deg.
Han har alltid lika kuken sin. Han veit at han er betre enn andre menn.
Han har alltid visst det, nå har han bevis.
Han er so bra, han rører ved noko i deg-
- som ikkje nokon ana fanst, han forandrar deg.
Kvifor held du oss ikkje med selskap, mylord?
Eg sparar meg sjølv til ein annan.
- Det ho ikkje veit, har ho ikkje vondt av. - Eit tåpeleg ordtøke.
Det vi ikkje veit, er for oftast det som får oss drepe.
- Ho må vere veldig vakker. - Eigentleg ikkje, men upåklageleg ætteline.
- Eg trur verkeleg du elskar ho. - I mange år. Det meste av livet mitt.
Leik med ræva hennar. Ho elska meg òg.
Eg var hennar fortrulege, eit leiketøy. Ho kunne fortelje kva som helst for meg.
Ho fortalde meg om hestane ho likte-
- borga ho ville bu i, og mannen ho ville gifte seg med.
Ein nordlending... med kjeve som ein ambolt.
Eg utfordra han til duell. Kvifor ikkje? Eg hadde lese dei heile historiene.
Helten vinn alltid over skurken i dei historiene.
Ho lét han ikkje eingong drepe meg.
"Han er berre ein gut," sa ho. "Ikkje gjer han noko."
Han gav meg eit lite arr til minne, og so drog dei.
- Er ho framleis gifta med han? - Nei.
Han blei drepen før bryllaupet...
... og ho enda opp med bror hans, eit enda meir imponerande eksemplar.
Eg er redd ho elskar han.
Kvifor skulle ho ikkje det? Kven kan måle seg med han? Han er så...
... bra!
Veit de kva eg lærte meg da eg tapa den duellen?
At eg aldri ville vinne, ikkje på den måten. Det er deira leik, deira reglar.
Eg skal ikkje kjempe mot dei. Eg skal narre dei. Det kan eg.
Slik er eg. Og når vi erkjenner kva vi er, kan vi få det vi vil ha.
- Og kva vil du ha? - Alt, kjære...
Alt som finst.
Vask dykk no. Begge skal jobbe i kveld.
Du er veldig heldig. Veit du?
Der eg kjem frå visast brotsmenn ingen nåde.
Dersom ein som deg angreip ein lord...
... ville vi lagt deg på stranda ved lågvatn, hender og føter lenkja til fire pålar.
Havet ville kome nærare og nærare. Du ville sett døden nærme seg langsamt men sikkert.
- Kvar kjem du frå? - Jarnøyene.
- Er det langt unna? - Har du aldri høyrt om Jarnøyene?
Tru meg, du har ikkje høyrt om staden eg er frå heller.
"Tru meg, mylord."
Du er ikkje i villmarka lenger.
Det er sivilisert her, du må tiltale dine overordna med deira rette tittel.
- Og kva er det? - Lord.
- Kvifor? - Kva meiner du med det?
Far min er Balon Greyjoy, lord av Jarnøyene.
Kva har det med deg å gjere?
Dersom far din er lord, korleis kan du òg vere ein lord?
- Eg blir lord etter han. - So du er ikkje lord no?
Nei, du...
- Driv du ap med meg? - Eg skjønar ikkje korleis søringar gjer ting.
- Eg er ikkje søring. - Du kjem frå sør for Muren.
Det gjer deg til søring for meg.
Du er ei oppkjeftig lita jente, eller?
Eg veit ikkje, mylord. Eg veit ikkje kva "oppskjevdeg" tyder.
Oppkjeftig, det tyder uhøfleg, respektlaus.
Vil du gjerne kvitte deg med den lenkja?
Theon Greyjoy! Ho er gjesten vår.
- Eg trudde ho var vår fange. - Ser dei begge orda vekk frå kvarandre?
- Kanskje eg er ikkje her neste gong. - Eg er van med verre enn han.
Eg er van med menn som et guter som han og reinsar tennene med beina.
- Kvifor kom du hit? - Meinte ikkje å kome hit.
Meinte å dra mykje lenger mot sør. So langt mot sør ein kan kome-
- før den lange natta kjem. - Kvifor? Kva er du redd for?
Det finst skapningar som søv på dagen og jagar om natta.
- Ugler og skuggekattar... - Eg meiner ikkje ugler og skuggekattar.
Skapningane du snakkar om har vore borte i tusentals år...
Dei var ikkje borte, gamle mann.
Dei sov. Og no søv dei ikkje lenger.
Eg saknar jenter.
Snakkar ikkje eingong med dei. Eg har aldri snakka med dei.
Berre å sjå på dei, høyre dei kvise.
Saknar ikkje du jenter?
Ryttarar. Hornet... Vi må blåse i hornet.
Kvifor er han aleine?
Eit støyt for ein skogvaktar som kjem tilbake, to for skrælingar-
- tre for... - Det er ikkje nokon ryttar.
Det er min farbror Benjen sin hest.
Kvar er farbror min?
Ned!
Det er Robert. Vi jaga... Eit villsvin.
Eg burde ha vore meir saman med deg, lært deg korleis ein mann skal vere.
Eg har aldri vore eigna som far.
Gå. Du bør ikkje sjå dette.
Mitt feil. For mykje vin, eg bomma.
Det stinkar. Det stinkar død.
Ikkje tru at eg ikkje kjenner lukta.
Eg tok igjen, Ned. Eg dreiv kniven gjennom hjernen hans. Berre spør dei!
Eg vil ha den største gravferd kongerika nokosinne har sett.
Og eg vil at alle skal smake på villsvinet som drap meg.
Forlat oss, alle i hop. Eg må snakke med Ned.
- Robert, kjære... - Ut, alle i hop!
Fordømte tosk!
Papir og blekk på bordet. Skriv ned det eg seier.
"I namnet til Robert av Hus Baratheon, den første med..." - Du kan teksten.
Fyll inn dei fordømte titlane.
"... utnemner eg Eddard av Hus Stark..." - Titlar, titlar...
"til regent og Rikets vernar etter min død..."
"...til å regjere i mitt stad til min son Joffrey blir myndig. "
Gje meg det.
Gje det til Rådet... etter at eg har døydd.
Dei kjem i det minste til å seie at eg gjorde dette riktig, denne eine tingen.
Du vil regjere no. Du kjem til å hate det enda meir enn eg...
... men kjem til å gjere det vel.
Den jenta... Daenerys.
Du hadde rett. Varys, Littlefinger, bror min... ubrukeleg.
Ingen andre enn du sa "nei" til meg.
Berre du.
La ho leve.
- Stans det, dersom det ikkje er for seint. - Det skal eg.
Og... min son... Hjelp han, Ned.
Gjer han betre enn eg.
Eg skal...
Eg skal gjere alt eg kan for at heidre minnet ditt.
Minnet mitt.
Kong Robert Baratheon, drepe av eit svin.
Gje meg noko mot smerta og la meg døy.
Gje han valmuemjølk.
Han var ør av vinen.
Han beordra oss til å flytte oss til sida, men... Eg sveik han.
Ikkje nokon kunne verne han mot han sjølv.
Eg undrast, ser Barristan, kven som gav kongen denne vinen?
- Væpnaren hans, frå kongen sin eigen sekk. - Væpnaren? Lannisterguten?
For ein pliktoppfyllande gut som sytte for at Hans Nåde ikkje mangla forfriskingar.
Eg håpar verkeleg at den stakkars guten ikkje klandrar seg sjølv.
Hans Nåde ombestemde seg kva gjeld Daenerys Targaryen.
Same kva du har avgjort... opphev det. Med ein gong.
Eg er redd dei fuglane har floge. Jenta er truleg allereie daud.
Hingsten som rid verda treng ikkje nokre jarnstolar.
Ifølgje spådomen skal hingsten ride til verdas ende.
Verda endar ved det svarte salthavet. Ingen hest kan krysse giftvatnet.
Verda endar ikkje ved havet... Det finst mange gjørmer bortanfor havet.
Gjørma der eg blei fødd.
- Ikkje gjørmer. Land. - Land, ja...
Tusen skip finst det i dei frie byane, trehestar som flyg over havet.
Vi snakkar ikkje meir om trehestar og jarnstolar.
Det er ikkje ein stol. Det er ei...
- Trone. - Trone.
Ein stol for ein konge å sitje på...
...eller... ei dronning.
Ein konge treng ikkje nokon stol å sitje på. Han treng berre ein hest.
- Kan du hjelpe meg med å få han til å skjøne? - Dothrakianane gjer ting i sitt eige tempo-
- av sine eigne grunnar. Ver tolmodig, Khaleesi, vi kjem heim. Det lovar eg deg.
Eg veit at bror min var ein tosk, men han var rettmessig arving av Dei sju kongerika.
- Har eg sagt noko morosamt, ser? - Tilgje meg, Khaleesi, men stamfaren din-
- Aegon Erobraren, tok ikkje seks av kongerika fordi han hadde rett på dei.
- Han tok dei fordi han kunne. - Og fordi han hadde drakar.
Ja, nokre drakar gjer det enklare.
- Du trur ikkje på det. - Har du sett nokre drakar, Khaleesi?
Eg trur mine eigne auge og øyre. Kva gjeld resten... det er 300 år sidan.
Kven veit kva som verkeleg hende? Men orsak meg, eg må finne kapteinen-
- og sjå om han har nokre brev til meg. - Eg blir med deg.
Nei, det trengst ikkje. Nyt marknaden. Eg er snart tilbake.
Jorah Andalen.
Edderkoppen sender helsinga si og gratulasjonar.
Ei kongeleg nådegjeving. Nå kan du dra heim.
Søte raude... Eg har søte raude frå Lys, Volantis og Arbor!
Tyroshisk pærebrennevin! Andalsk sur!
Eg har dei! Eg har dei! Vil Khaleesi smake?
Eg har søt raud frå Dorne, mylady.
Éin smak og du kjem til å kalle opp førsteføden din etter meg.
Min son har allereie fått namn, men eg vil smake på sommarvinen. Berre ein smak.
Mylady, du er frå Westeros.
Du har æra å snakke til Daenerys av Hus Targaryen-
- Khaleesi over Dei ridande menn, og prinsesse av Dei sju kongerika.
- Prinsesse. - Reis deg.
Eg vil framleis smake på vinen.
Den? Dornisk skvip, ikkje verdig ei prinsesse.
Eg har ein tørr raud frå Arbor... Gudane sin nektar.
La meg gje deg ei tønne... ei gåve.
- Ei stor ære, ser. - Æra... æra er på min side.
Det er mange i landet ditt som ber for at du skal vende heim, prinsesse.
- Eg håper eg kan gjere gjengjeld ein dag. - Rakharo.
Set ned tønna.
- Er det noko galt? - Eg er tørst. Opn det.
Vinen er til Khaleesi, ikkje til slike som deg.
Opn det.
- Hell opp. - Det er eit brotsverk-
- å drikke han utan å la han få luft. - Gjer som han seier.
Som prinsessa beordrar.
Søt, eller? Kjenner du frukta, ser?
Smak på han. Den finaste vin som nokon gong har rørt ved tunga di.
Du først.
Eg? Eg er redd eg er ikkje verdig denne årgangen.
Og eg ville vere ein dårleg vinhandlar om eg drakk opp varene.
Du skal drikke.
- Khaleesi! - Stans han!
Kom.
De kom til oss som fredlause, krypskyttarar-
- valdtektsmenn, drapsmenn, tjuvar.
De kom aleine, i lenkjer, utan vener eller ære.
De kom til oss rike, og de kom til oss fattige.
Nokre av dykk ber namn frå stolte Hus, andre berre bastardnamn eller slett ikkje noko namn.
Det spelar ingen roll. Alt det høyrer fortida til.
Her, på Muren, er vi alle eit Hus.
- I kveld... - Ein får lov til å sjå glad ut.
Du vil bli skogvaktar. Er det ikkje det kva du alltid har ønskja deg?
Eg vil finne farbroren min. Eg veit at han er i live der ute. Eg veit det.
Eg ønskjer eg kunne hjelpe deg, men eg er ingen skogvaktar men oppvartar.
- Det er ærefullt å vere oppvartar. - Ikkje noko særleg, men ein får mat.
Her... byrjar de på nytt.
Ein mann av Nattevakta...
... lever livet sitt for riket.
Ikkje for ein konge, eller lord eller æra til det eine eller det andre Huset.
Ikkje for gull eller ære eller kvinnekjærleik, men for riket-
og alle dei folka i det.
De har alle lært orda i lovnaden. Tenk dykk nøye om før de seier dei.
Straffa for faneflukt er døden.
De kan avleggje lovnadene dykkar her i kveld ved solnedgang.
- Trur nokon av de på dei gamle gudane? - Eg, mylord.
Du ønskjer vel å avleggje lovnaden framfor eit hjartetre som din farbror gjorde.
- Ja, mylord. - Du finner ein vernskog nord for Muren.
Og dei gamle gudane dine heller kanskje.
Mylord, kan eg òg gå dit?
- Trur Hus Tarly på dei gamle gudane? - Nei, mylord.
Eg blei døypt i ljoset frå Dei sju, som far min og far hans før han.
Kvifor vil du seie frå deg gudane til far din og Huset ditt?
Nattevakta er Huset mitt no. Dei sju har aldri bønnhøyrt meg.
Kanskje dei gamle gudane gjer det.
Som du vil, guten min.
De har alle blitt tildelt ei avdeling etter våre behov og dei sterke sidene dykkar.
Halder til byggjarane.
Pyp til oppvartarane. Toad til byggjarane. Grenn til skogvaktarane.
Samwell til oppvartarane. Matthar til skogvaktarane. Dareon til oppvartarane.
Balian til skogvaktarane. Rast til skogvaktarane.
Jon til oppvartarane. Rancer til byggjarane.
Echiel til byggjarane. Gordo til oppvartarane.
Niko til skogvaktarane. Escan til skogvaktarane.
Vorkoy til byggjarane. Joby til stallen.
Mink til kjøkenet. Allo til byggjarane.
Nelugo til skogvaktarane. Må alle gudar stå dykk bi.
Skogvaktarar med meg.
Byggjarar!
Samwell, du skal hjelpe meg med ramnane og i biblioteket.
Pyp, du melder deg hjå Bowen Marsh på kjøkenet.
Luke, du melder deg hjå Einauga-Joe i stallen.
Dareon, vi sender deg til Eastwatch.
Meld deg hjå Borcas når du kjem fram dit. Ikkje sei noko om nasen hans.
Jon Snow, kommandant Mormont har bede om å få deg som sin personlege oppvartar.
Skal eg servere måltida og hente varmt vatn til badet hans?
Visst. Og halde liv i elden i romma hans-
- skifte sengetøy kvar dag, og gjere alt anna kommandanten krev av deg.
- Trur de eg er ein tenar? - Vi trudde du var ein mann av Nattevakta.
Men kanskje vi tok feil.
- Kan eg gå? - Som du vil.
Jon! Vent!
- Ser du ikkje kva dei gjer? - Eg ser berre ser Alliser sin hemn.
Han ville ha han, og han fekk han. Oppvartarar er berre tenestejenter!
Eg er ein betre fektar og ryttar enn nokon av dykk!
- Det er ikkje rettvist. - Rettvist?
Eg song for ein høg lord da han la handa på beinet mitt og ville sjå kuken min.
Eg skuva han unna, og han tiltala meg for å ha stole sølvtøyet.
So her er eg no... ved verdas ende utan andre å syngje for enn gamle menn og dritsekker som deg.
Eg kjem aldri til å få sjå familien min igjen, aldri til å liggje med ei kvinne igjen.
- So ikkje snakk til meg om urettferd. - Eg trudde du blei teken når du stal ost.
Trur du eg vil fortelje framande at ein høg lord ville ta på kuken min?
Kan du syngje ein song for meg, Pyp? Eg vil gjerne høyre ein song.
Høyr på meg no. Den gamle mannen er kommandant av Nattevakta.
Du vil vere saman med han dag og natt. Ja, du vil vaske kleda hans.
Men du vil òg skrive breva hans, følgjer med på møta hans, vere væpnaren hans i kamp.
Du kjem til å vite alt, vere med på alt.
Og han spurde etter deg. Han vil førebu deg på ei høg stilling.
Eg berre...
Eg har alltid ønskt å bli skogvaktar.
Eg har alltid ønskt å bli trollkar.
Kva da? Eg meiner alvor.
So du blir og avlegg lovnaden saman med meg?
Lord Stark... ein augneblink.
Aleine, ver so snill.
Han utnemnde deg til "Rikets vernar".
- Det gjorde han. - Det gjev ho blaffen i.
Gje meg ein time, og eg skaffar deg 100 sverd.
- Kva skal eg med 100 sverd? - Slå til! I natt, når alle søv.
Vi må få vekk Joffrey frå mor si og ta han under oppsynet vårt.
"Rikets vernar" eller også ikkje, han som har kongen, har kongeriket.
Kvar augneblink du nøler vil gje Cersei meir tid til å førebu seg.
- Innan Robert døyr, vil det vere for seint. - Kva med Stannis?
Redde Dei sju kongerika frå Cersei og gje dei til Stannis?
- Du har rare førestillingar om å verne riket. - Stannis er din eldre bror.
Dette dreier seg ikkje om arvefølgje.
Det har ikkje spela nokon rolle da du gjorde opprør, det burde ikkje spele nokon rolle no.
Kva er best for kongerika?
Kva er best for folket vi styrer?
Vi alle veit kva Stannis er.
Han vekkjer ingen kjærleik eller lojalitet. Han er ingen konge.
Eg er.
Stannis er ein hærførar.
Han har leda menn i krig to gonger. Han øydela Greyjoyflåten.
Ja, han er ein bra soldat. Det veit alle. Det var Robert òg.
Sei meg noko. Trur du framleis at bra soldatar blir bra kongar?
Eg vil ikkje vanære Robert sine siste timar med blodutgyting i borga hans...
... og med å dra livredde barn ut av sengene deira.
Du segler til Dragonstone i kveld.
Du gjev dette til Stannis Baratheon.
Ikkje oppvartaren hans...
... ikkje vaktkapteinen hans... og ikkje hustrua hans.
Berre Stannis sjølv.
Ja, mylord.
Gå no.
Mylord vernar.
Kongen har ikkje nokre ektefødde barn.
Joffrey og Tommen... er Jaime Lannister sine bastardar.
- So når kongen døyr... - Går trona til bror sin lord Stannis.
Det ser slik ut...
- ... med mindre... - Det finst ikkje noko "med mindre".
- Han er rettmessig arving. - Han greier ikkje å ta trona utan hjelpa di.
Det ville vere klokt å nekte og sjå til at Joffrey blir etterfølgjar.
Har du éin gneiste heider?
Du er "Kongens hand" og"Rikets vernar" no.
All makt er din. Du treng berre strekkje handa ut og ta ho.
Slutt fred med Lannisters. Slepp han vesle jævelen. Gift bort dotter di til Joffrey.
Vi har rikeleg med tid å kvitte oss med Stannis, og dersom Joffrey lagar vanskar-
- når han får trona, avslørar vi den liten løyndomen hans-
- og innset lord Renly i stadet. - Vi?
Du treng nokon å dele byrdene med. Eg forsikrar deg... prisen min er rimeleg.
Det du foreslår er forråding.
Berre om vi tapar.
Slutte fred med Lannisters, seier du...
- Med dei som prøvde å drepe son min. - Vi sluttar berre fred med fiendane våre.
- Det er derfor det kallast "slutte fred". - Nei. Eg vil ikkje gjere det.
- So det blir Stannis og krig? - Det finst ikkje noko anna val.
Han er arvingen.
So kvifor kalla du meg hit? Openberr ikkje for visdomen min.
Du lova Catelyn å hjelpe meg.
Dronninga har eit dusin riddarar og 100 menn... Nok til å knuse restane av vaktstyrken min.
Eg treng gullkappane.
Byvakta er 2000 mann sterk...
... og eidsvoren å forsvare kongefreden.
Sjå på deg.
Du veit kva du vil eg skal gjere, du veit at det må gjerest...
... men det er ikkje heiderleg, so orda blir sitjande fast i halsen din.
Når dronninga erklærer éin som konge, og "handa" ein annen-
- kven sin fred skal gullkappane verne da?
Kven følgjer dei?
Mannen som betalar dei.
"Høyr orda mine og vitn om lovnaden min."
"Natta kjem og no byrjar vakta mi."
"Ho tar ikkje slutt inntil eg døyr."
"Eg skal ikkje ta nokon hustru, eller eige land, eller vere far til barn."
"Eg skal ikkje bere nokon krone eller vinne nokon ære."
"Eg skal leve og døy på posten min."
"Eg er sverdet i mørkeret."
"Eg er vaktaren på murane."
"Eg er skjoldet som vernar menneskeriket."
"Eg vigslar livet mitt og æra mi til Nattevakta, for denne natta og alle dei som kjem."
De knelte som gutar. Reis dykk no som menn av Nattevakta.
Bra gjort.
- Kva har han der? - Kom hit, Ghost. Gje meg det.
Gudane vere nådige!
Kva kjem dei å gjere med han?
Når khalasaran rid blir han bunden til ein sal-
- og tvinga å laupe etter hestane så lenge han greier.
Og når han fell?
Ein gong såg eg ein mann greie halvanna mil.
Kong Robert vil framleis drepe meg.
Den giftmordaren var den første. Han blir ikkje den siste.
Eg trudde han ville la meg vere i fred, no som bror min er døydd.
Han vil aldri la deg vere i fred.
Sjølv om du rid til det mørkaste Asshai, vil mordarane hans følgjer deg.
Om du segler heilt til Basiliskøyane, vil spionane hans fortelje det.
Han vil aldri gje opp jakta.
Du er ein Targaryen... den siste Targaryen.
Son din kjem å ha Targaryenblod og 40 000 ryttarar bak seg.
Han får ikkje son min.
Han får ikkje deg heller, Khaleesi.
Måne i livet mitt. Er du skadd?
Jorah Andalen... Eg høyrde kva du gjorde.
Vel kva hest du vil, han er din.
Eg gjev deg denne gåva.
Og til son min, Hingsten som rid verda...
... lovar eg også ei gåva.
Eg skal gje han jarnstolen...
... som faren til mor hans sat på.
Eg skal gje han Dei sju kongerika.
Eg, Drogo, skal gjere dette.
Eg skal ta Khalasaren min vestover der verda endar...
.. og ride trehestar over det svarte saltvatnet-
- som ingen Khal før har gjort.
Eg skal drepe mennene i jarndrakter-
- og rive ned steinhusa deira.
Eg skal valdta kvinnene deira...
... ta barna deira som slavar...
... og bringe dei knuste gudane deira tilbake til Vaes Dothak.
Dette lovar eg, Drogo, son til Bharbo.
Eg sver framfor Fjellmora med stjernene som vitne.
Med stjernene som vitne!
Lord Stark!
- Stans! - Nei, det er greit. Slepp han igjennom.
Kong Joffrey og dronninga ber deg komme til tronsalen.
- Kong Joffrey? - Kong Robert er daud.
Gudane gjeve han kvile.
- Alt er ført til endes. Byvakta er din. - Bra.
Sluttar seg lord Renly til oss?
Eg er redd han har forlate byen.
Han reid gjennom Gamleporten ein time før grålysinga-
- med ser Loras Tyrell og nokre 50 følgjesmenn.
Sist sett hastig galopperande mot sør.
Vi står bak deg, lord Stark.
Heil og sæl Hans Nåde, Joffrey av Huset Baratheon og Lannister-
- den første av sitt namn, kong av Andals og Dei første mennene-
- lord av Dei sju kongerika og Rikets vernar.
Eg beordrar Råden å gjere alle nødvendige førebuingar til kroninga mi.
Eg ønskjer å kronast om 14 dagar.
I dag vil eg ta imot truskapseidar frå dei lojale rådgjevarane mine.
Ser Barristan, eg trur ikkje at nokon her stiller spørsmål ved æra di.
Seglet til Kong Robert... ubrote.
"Lord Eddard Stark utnemnast hermed... til Rikets vernar...
... for å regjere som regent til arvingen oppnår alder."
Kan eg få sjå brevet, ser Barristan?
"Rikets vernar".
Skal dette vere skjoldet ditt, lord Stark?
Eit stykke papir?
- Dette var kongen sine ord. - Vi har ein ny konge no.
Lord Eddard, sist vi snakka saman tilbaud du meg nokon råd.
Tillat meg å gjengjelde høflegheita. Knel, mylord.
Knel og sver truskap til min son...
... so tillèt vi deg å leve livet ditt i den gråe øydemarka du kallar heim.
Son din har ikkje krav på trona.
- Lygnar! - Du dømer deg med eigne ord, lord Stark.
Ser Barristan, hekt denne forrædaren.
Ser Barristan er ein bra og lojal mann, so ikkje skad han.
Trur du han står aleine?
Drep han! Drep dei alle, eg beordrar det!
Kommandant! Ta dronninga og barna hennar i varetekt.
Før dei tilbake til dei kongelege romma og hald dei der under vakthald.
Vaktmenn!
Eg vil ikkje ha nokon blodsutgyting. Be mennene dine leggje ned sverda deira.
Ingen treng døy.
Nå!
Eg åtvara deg mot å stole på meg.